''Anne'' dedin de kalbimi erittin..

Yüreğimdeki adın aşk mı ki Zeynocan?

Her ''anni'' deyişin kalbimi bu kadar eritirse, ben senle ne yaparım aşkım?

dayanabilir mi yüreğim sana anne olmaya?

bilmiyorum..

Nerden çıktı bu kıskançlık?

Zeynocan;

Şimdiye kadar kimseyi kıskandığını görmemiştik kuşum. Bu huyunu da pek sevmiştik doğrusu. Eve gelen misafir, bebeğinin bezini değiştirirken koşa koşa gidip kendi bezini getiren bir yavruydun sen. Düne kadar..




Dün çok sevdiğin dayın, yengen ve kardeşin Elif geldiler seni görmeye. Ben oyuncaklarını Elif'e verdikçe, sen onun elinden aldın. Dayın Elif'i kucağına aldıkça gözünün içine bakarak '' dada, dada'' dedin. Son olarak da çok sevdiğimiz film olan ''cats and dogs''u izlerken Elif ve annesi de yanımıza gelip izlemek isteyince, çaktırmadan Elif'e ayağınla dokundun..


Aslında seni anlıyorum. Dayını çok seviyorsun. Onu görünce gözün hiçbirşey görmüyor. Dayınla seni çektiğim video görüntüsünü ben artık baygınlık geçirmesem bir milyon kez izleyip gülebilirsin. Çok seviyorsun dayını çünkü onun da seni çok sevdiğini biliyorsun.


Daha doğmadan, anneciğinin karnındayken hissetmiş olabilirsin dayının sana olan sevgisini. Doktorların demediği kalmadığı dönemlerde '' ne olursa olsun o benim tatlı Zeyneb'im ..'' diye okyanusötesinden seni sevmişti ya... Dayı oldum dayı artık ben İlker dayıyım diye her yere yazmıştı ya..

Sen bunları biliyorsun..

Dolayısıyla dayını sen de çok seviyorsun..

Paylaşamıyorsun..

Kıskanıyorsun..

Sana hak veriyorum , hak verdiğimi buraya yazabiliyorum çünkü seneler sonra olurda bu satırları okuyacak olursan gereken olgunluğa erişmişsindir.

Ama şimdilik sana Dayı cici.. Elif cici.. Elif çok tatlı bebiş..Dayının bebişi.. Senin kardeşin.. Arkadaşın.. diyorum..

Hayalimde şöyle bir hoşluk var: Büyümüşsünüz.. İkiniz de güzeller güzeli. O'nun yolunun yolcususunuz.. Hayırlısınız.. Sağlıklısınız.. Başarılısınız..

Biriniz canım, ötekiniz daha da canım..

Canımın ötesisiniz..

Cebbar olan eksikliğinizi göstermesin..