öpücük..

Küvözden çıkarıp da kucağıma verdiklerinde seni, öpmeye kıyamamıştım.. Miniktin hatta miniciktin.. Öpememiştim. Ama zamanla açığı kapattım, seni çok çok çok öptüm minik kızım. Koklaya koklaya, kokunu içime çeke çeke öptüm. Ağzını öptüm, gözünü öptüm, yanağını öptüm, burnunu öptüm, boynunu öptüm, öptüm de öptüm.

Bugün, 10 Ocak 2009 Cumartesi seni yine kucağıma aldım, öptüm ve öylesine '' Zeyneb sen de beni öpsene'' dedim. Yanağımı dudağına uzattım ve sen Ö P T Ü N..

Anneciğini öptün de kalbini erittin kuşum..

Öpüşmelerimiz çok olsun..

Mesafeler araya set çekememiş..

Herşeye sen zaten '' dede '' diyorsun kızım. Söylemesi pek kolay, sana hak veriyorum.

Ama anladım ki sen dedeni çok da seviyorsun..

Aylarca görmediğin, sonra en fazla bir hafta gördüğün dedeni unutmuyorsun.

Uykuya yeni dalmıştın..

Deden geldi, onun sesini duydun..

'' DEDE! DEDE! '' diyerek gözlerini birden açtın..

Benim de kalbimi erittin..

Dedensiz kalmayasın..